Znaleźć przyjaciół na całe życie Dotrzeć w najdalsze miejsca Łaską z nieba przezwyciężać własne słabości Pokonywać wspólnie tysiące kilometrów Zdobywać wiedzę i mądrość Być najbliższym świadkiem Wielkiej Tajemnicy W adoracji poczuć bicie serca Jezusa Strzelać piękne bramki Wspólnymi siłami dokonać rzeczy niemożliwych

II Niedziela Wielkanocna, czyli Miłosierdzia Bożego

XCRB| 30 mar 2008| Komentowanie nie jest możliwe

„Miłosierny i łagodny jest Pan (PS. 112 [111], 4), który umiłował nas wielką miłością (Ef 2, 4) i w swej niewypowiedzianej dobroci darował nam swego Jednorodzonego Syna jako Odkupiciela, aby przez Jego śmierć i zmartwychwstanie otworzyć rodzajowi ludzkiemu drogę do życia wiecznego oraz by Jego przybrani synowie, przyjmując Jego miłosierdzie pośrodku Jego świątyni, głosili Jego chwałę aż po krańce ziemi”. Przytoczone słowa pochodzą z Dekretu kongregacji Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów poprzez który zostaje dodane w Mszale Rzymskim określenie „Niedziela Miłosierdzia Bożego”. „Ojciec Święty Jan Paweł II łaskawie polecił, aby w Mszale Rzymskim po tytule «II Niedziela Wielkanocna» dodać określenie «czyli Miłosierdzia Bożego», nakazując zarazem, by w liturgii tej Niedzieli posługiwano się zawsze tekstami, które na ten dzień przewidziane są w tymże Mszale i w Liturgii Godzin obrządku rzymskiego.” /Kongregacja ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów, Dekret – Dekret w sprawie Niedzieli Miłosierdzia Bożego. 5.05.2000/

Znamienny jest fakt, teksty Niedzieli Miłosierdzia, mimo iż nie zostały obecnie zmienione, były jakby już wcześniej przygotowane do kultu Miłosiernej Miłości Boga.

Dzisiejszą liturgię można rozpocząć od jednej z wersji antyfony na wejście. Pierwsza jej wersja została zaczerpnięta z Księgi Proroka Ezdrasza i przypomina, aby radować się i dziękować Bogu, za dar wezwania do Bożego Królestwa. Natomiast jako drugą wersję antyfony do wyboru podany został fragment Pierwszego Listu Świętego Piotra Apostoła (2,2). Tekst ten przypomina, abyśmy odnowieni przez chrzest pragnęli tak jak niemowlęta mleka duchowego, które jest nie sfałszowane, lecz pochodzące ze zdrowej nauki dającej wzrost na drodze do zbawienia.

Przepiękny jest tekst dzisiejszej kolekty mszalnej: „Boże zawsze miłosierny (…) pomnóż łaskę, której udzieliłeś, abyśmy wszyscy głębiej pojęli, jak wielki jest Chrzest, przez który zostaliśmy oczyszczeni, jak potężny jest Duch, przez którego zostaliśmy odrodzeni, i jak cenna jest Krew, przez którą zostaliśmy odkupieni”. Każda część zdania została wzmocniona, to powtarzające się „jak” karze nam się zastanowić nad wielkością darów otrzymanych przez nas od momentu chrztu świętego, poprzez nawrócenie dokonujące się w mocy Ducha w sakramencie odrodzenia (pokuty i pojednania), aż po zjednoczenie z Bogiem w wieczności, które będzie możliwe dzięki drogocennej Krwi Chrystusa.

Wszystkie te dary płyną od Boga zawsze miłosiernego, który w mocy Ducha posłał swego Syna, aby na Krzyżu przelał swoją drogocenną Krew. Jezus Miłosierny – Zmartwychwstały Pan – Król Życia i Śmierci – przychodzi do nas i mówi tak jak Apostołom w Wieczerniku: „Pokój Wam!” i nas posyła, tak jak posłał uczniów dając im moc do odpuszczania grzechów”.

Rewelacyjnie dobrana jest Ewangelia do dzisiejszej Niedzieli Bożego Miłosierdzia, bo to właśnie w sakramencie pokuty i pojednania objawia się nieustannie dar Miłosiernej Miłości Boga, jednającej przez posługę Kościoła grzesznego człowieka z Bogiem. Obyśmy i my mogli powiedzieć z taką radością jak uczniowie z Emaus: „Widzieliśmy Pana”, obyśmy i my wyznali z wiarą: „Pan mój i Bóg mój”, oby i dzisiaj odrodziła się wspólnota wierzących tak, aby: „Jeden duch i jedno serce ożywiały wszystkich wierzących”, jak to usłyszymy w pierwszym czytaniu.

„Dziękujmy Panu, bo jest miłosierny” będziemy śpiewać w refrenie psalmu, dziękujmy, za to, ze naszą siła jest wiara w Jezusa – Mesjasza, który z Boga się narodził. W tej perspektywie wiary, jak naucza Św. Jan Apostoł w swoim pierwszym liście, którego fragment stanowi dzisiejsze drugie czytanie, mamy miłować Boga poprzez spełnianie Jego przykazań, „a przykazania Jego nie są ciężkie”.

Modlitwa nad darami jest wołaniem, aby zostały przyjęte dary Bożego ludu i nowo ochrzczonych, a wszyscy odrodzeni przez łaskę chrztu i wyznanie wiary mogli osiągnąć życie wieczne.

W Niedzielę Miłosierdzia, myślę, że można użyć IV Modlitwy Eucharystycznej, która mimo iż ma długi wstęp, ale pasuje do dzisiejszego Święta podkreślając przymiot Bożego Miłosierdzia.

Antyfona na Komunię Świętą przenosi nas na nowo do wieczernika i wzywa do tego, aby nie być niedowiarkiem, lecz wierzącym, który przyjmując Eucharystię, poprzez wypowiedzenie „Amen” składa zobowiązanie, iż będzie czynił miłosierdzie, czyli stawał się dobry jak Chleb – Boże Ciało, które przyjął w Komunii Świętej.

Modlitwa po Komunii jest prośbą o trwałe działanie w naszych sercach daru „wielkanocnego Sakramentu”. Niedziela Miłosierdzia Bożego kończy Oktawę Wielkiej Nocy. Została ustanowiona Niedzielą Miłosierdzia na podstawie objawień Jezusa Miłosiernego św. s. Faustynie Kowalskiej ze Zgromadzenia Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia. Pierwsze objawienie, w którym Jezus nakazał namalować obraz i czcić go w kaplicy a następnie na całym świecie św. Faustyna miała 22 lutego 1931 r. w Płocku.

Na życzenie Sługi Bożego Ojca Świętego Jana Pawła II, po kanonizacji s. Faustyny ustanowiono Niedzielę Miłosierdzia oraz wprowadzono odpusty zupełne związane z kultem Bożego Miłosierdzia.

Do liturgii w Rycie Trydenckim

W Mszale św. Piusa X, którego ostatnia wersja została wydana w 1962 r., czyli na niedługo przed Soborem Watykańskim II, niedziela po Wielkanocy nosiła nazwę „Niedziela Biała. Stacja u Św. Pankracego”. Jej pełna nazwa brzmi: „Niedziela po zdjęciu białych szat”. Nowo ochrzczeni pierwszy raz przychodzili do kościoła w zwykłym ubraniu i zajmowali miejsca wśród innych wiernych. Kościół napomina nowo ochrzczonych i wszystkich chrześcijan odrodzonych przez przyjęcie sakramentów, aby dochowali wierności przyrzeczeniom złożonym na Chrzcie świętym i odnowionym w czasie Wigilii Wielkanocnej (antyfona na wejście, lekcja antyfona na komunię). W modlitwach mszalnych prosimy o łaskę wytrwania.

Pierwsze czytanie z 1 Listu Świętego Jana Apostoła (1J 5,4-10) przypomina o tym, iż Chrystus żyje i działa w nas przez trzy elementy: wodę Chrztu, Krew w Eucharystii i tchnienie Ducha Świętego otrzymane w sakramencie bierzmowania. Dzięki darom Boga, nasze życie zostaje przekształcone przez te trzy sakramenty i staje się świadectwem wiary chrześcijańskiej. To sam Bóg, gdy się Jemu poddamy jest sprawcą dawanego świadectwa.

Śpiew przed Ewangelią przypomina słowa Jezusa zapowiadające Jego przyjście do Galilei oraz przyjście do Uczniów mimo zamkniętych drzwi w Wieczerniku.

W Rycie Trydenckim jest także dzisiaj czytana Ewangelia o wyznaniu Tomasza. Antyfona na Ofiarowanie mówi o spotkaniu Anioła Pańskiego z niewiastami u grobu i jego świadectwie o zmartwychwstaniu Jezusa. Sekreta (dzisiejsza modlitwa nad darami) oraz antyfona na Komunię, jak również modlitwa po Komunii, zawierają podobne treści jak w dzisiejszej liturgii.

Panie, który jesteś Miłością Miłosierną:
otwórz nasze oczy, aby ujrzały Ciebie w potrzebujących,
otwórz nasze uszy, aby słyszały jęk cierpiących,
oczyść nasz język, aby sławił Twoją Miłość i nie czynił krzywdy bliźnim,
wzmocnij nasze ręce i nogi, aby nie słabły w czynieniu dzień miłosierdzia,
odnów nasze serca, aby wszytko czyniły dla Serca Twojego. Amen.

Możliwość komentowania jest wyłączona.