Znaleźć przyjaciół na całe życie Dotrzeć w najdalsze miejsca Łaską z nieba przezwyciężać własne słabości Pokonywać wspólnie tysiące kilometrów Zdobywać wiedzę i mądrość Być najbliższym świadkiem Wielkiej Tajemnicy W adoracji poczuć bicie serca Jezusa Strzelać piękne bramki Wspólnymi siłami dokonać rzeczy niemożliwych

IV Niedziela Wielkanocna – Niedziela Dobrego Pasterza

XCRB| 14 kwi 2008| Komentowanie nie jest możliwe

W dzisiejszą niedzielę Kościół modli się o nowe powołania kapłańskie. Wymowa dzisiejszej niedzieli ma symbolikę głęboko biblijną. W narodzie izraelskim pasterz był rodzinnym wyobrażeniem przełożonego narodu. Także Jezus przedstawił się ludowi jako pasterz według Serca Bożego, zapowiedziany przez proroków. On jest przewodnikiem swojej owczarni z władzą nad tymi, których kocha i oddaje swoje życie dla jej bezpieczeństwa oraz wiecznego zbawienia. W antyfonie na wejście Psalmista przypomina, iż „Ziemia jest pełna łaski Pana” i że wszystko we wszechświecie powstało dzięki stwarzającemu słowu Boga. W Kolekcie prosimy Boga, aby prowadził nas do „niebieskich radości”, a pokorny lud, aby doszedł do Niego „podążając za zwycięskim Pasterzem”.

Pierwsze czytanie z Dziejów Apostolskich to pierwsza katecheza wygłoszona przez Piotra w dniu Zesłania Ducha Świętego (Dzień Pięćdziesiątnicy). Święty Piotr wraz z Apostołami daje świadectwo, że Bóg wskrzesił Jezusa. Jezus żyje i jest wywyższonym „Panem i Mesjaszem”, co jest główną ideą całego chrześcijańskiego nauczania. Piotrowe wezwanie zawarte w słowach „nawróćcie się” gr., metanoeite oznacza wezwanie do zmiany mentalności człowieka do przemiany umysłu i serca, myśli i uczuć. W człowieku słuchającym posłannictwa Jezusa powinna się dokonać przemiana, wkroczenie na drogę nawrócenia.

Dzisiejszy psalm to modlitwa uwielbienia Pana, który jest Pasterzem i troszczy się o swoje stado o potrzeby każdej owcy, której dzięki Jego trosce niczego nie brakuje.

W drugim czytaniu również znajduje się nauczanie Świętego Piotra tym razem skierowane do niewolników, którzy tworzyli większą część pierwotnego Kościoła: „abyście szli za Nim Jego śladami”. W kroczeniu śladami Jezusa – Sługi Pańskiego pomaga przykład Jego samego oraz stała pomoc poprzez sakramentalne łaski.

Z fragmentu Ewangelii dowiemy się, że Jezus bramą owiec. Pasterze Izraela pozostawiali owce na pastwę wilków, dlatego też nie są lepsi niż złodzieje. Jezus jest dobrym Pasterzem, w swoim opowiadaniu odwołuje się do metody ochrony owiec nocą. Wszystkie owce ze wsi były gromadzone razem, gdy były wypuszczane z zagrody podążały za głosem poszczególnych pasterzy. Owce na wzgórzu były otoczone murem, nie było w nim jednak drzwi, sam pasterz blokował wejście, stawał się w ten sposób bramą dla owiec.

Jezus poprzez swoją śmierć na Krzyżu stał się bramą dla owiec zmierzających do Królestwa Niebieskiego.

W antyfonie na komunię wysławiamy zmartwychwstałego Pana, który oddał życie za swoje owce i umarł, aby zbawić człowieka.

Modlitwa po komunii skierowana do Boga, który jest Dobrym Pasterzem z prośbą, aby łaskawie wejrzał na lud, który został odkupiony najdroższą krwią Jego Syna.

W rycie trydenckim

Opr. na podstawie: Mszał Rzymski, przekład i objaśnienia OO Benedyktynów.

Jest to 3 niedziela po Wielkanocy. Kościoł zwraca naszą uwagę na to, że ukoronowaniem zwycięstwa Chrystusowego było Wniebowstąpienie. Ukoronowaniem naszego życia wiernego Bogu będzie również życie wieczne w niebie. Radość świąteczna na ziemi to przedsmak i obraz radości doskonałej, nieprzemijającej. Aby na nią zasłużyć, musimy dochować wierności przyrzeczeniom złożonym na chrzcie świętym (kolekta) i świecić przykładem chrześcijańskiego życia, naśladując Chrystusa „posłusznego aż do śmierci” (lekcja). Wymaga to udziału w krzyżu Chrystusa od poszczególnych wyznawców i od całego Kościoła, zapewnia jednak nieprzemijającą radość oglądania Boga (ewangelia, antyfona na komunię).

Możliwość komentowania jest wyłączona.