Znaleźć przyjaciół na całe życie Dotrzeć w najdalsze miejsca Łaską z nieba przezwyciężać własne słabości Pokonywać wspólnie tysiące kilometrów Zdobywać wiedzę i mądrość Być najbliższym świadkiem Wielkiej Tajemnicy W adoracji poczuć bicie serca Jezusa Strzelać piękne bramki Wspólnymi siłami dokonać rzeczy niemożliwych

V Niedziela Wielkanocna Rok A – Jezus drogą, prawdą i życiem

XCRB| 18 kwi 2008| Komentowanie nie jest możliwe

W swoim ludzkim życiu wciąż do czegoś zmierzamy, jesteśmy ludem, który szuka bezpiecznych dróg dla swojego życia, dla godniejszego funkcjonowania. W tych poszukiwaniach właściwej drogi życia przychodzi z pomocą Chrystus, który w dzisiejszym fragmencie Ewangelii mówi do Apostołów i nas wszystkich: „Ja jestem drogą i prawdą i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze Mnie”.Ewangeliczna prawda przekazana przez Jana, wskazuje nam cel, jaki mamy osiągnąć oraz środki, jakie mamy zastosować, aby cel zdobyć.

W antyfonie na wejście został przypomniany fragment Ps 98 „Śpiewajcie Panu pieśń nową, albowiem uczynił cuda”. Kto może śpiewać pieśń nową? Każdy z nas, w którym dokonały się wielkanocne cuda paschalnej przemiany. Z przeminionego serca płynie dla Pana pieśń nowa, która rozbrzmiewa radosnym brzmieniem w sprawowanej liturgii Chrystusa.

W kolekcie prosimy Boga, który dał nam Zbawiciela i uczynił z nas swoje przybrane dzieci, aby wierzących w Chrystusa obdarzył „prawdziwą wolnością wiecznym dziedzictwem”.

Liturgia słowa V Niedzieli Wielkanocnej rozpoczyna fragment Dziejów Apostolskich mówiący o wyborze pierwszych diakonów. Fragment ten jest zarazem opisem pierwszych świeceń diakonatu: „Przedstawili ich apostołom, którzy modląc się włożyli na nich ręce”. Tak jest i dzisiaj. Kandydaci do święceń są przedstawiania biskupom – następcom Apostołów, modlą się i wkładają ręce udzielając mocy Ducha Świętego do sprawowania misji, aby słowo Boże rozszerzało się i wzrastała liczba uczniów Pańskich na całym wiecie, jak to miało miejsce w czasach apostolskich.

W drugim czytaniu Apostoł Piotr w swoim liście przekazuje nam naukę o Kościele i powszechnym kapłaństwie wiernych, jako tych, którzy są żywą budowlą wznoszona na kamieniu węgielnym, którym jest sam Jezus Chrystus. Warto pamiętać to szczególne zdanie z drugiego czytania: Wy zaś jesteście wybranym plemieniem, królewskim kapłaństwem, świętym narodem, ludem Bogu na własność przeznaczonym, abyście ogłaszali dzieła potęgi tego, który was wezwał z ciemności ci do przedziwnego swojego światła”.

Nauczanie Piotra Apostoła przypomina nam, że wszyscy ochrzczeni są włączeni do szerzenia królestwa Bożego poprzez głoszenie Bożego słowa, własnym życiem.

Podsumowaniem czytań jest fragment Ewangelii. Trudny do czytania i słuchania, gdyż jest ciągiem zadawanych pytań i odpowiedzi.

Wśród nich jako najważniejsze zdają się wyłaniać dwie odpowiedzi Jezusa: Ja jestem drogą i prawdą, i życiem” oraz kto we Mnie wierzy, będzie także dokonywał tych dzieł, których ja dokonuję, owszem i większe od tych uczyni, bo ja idę do Ojca”.

Nie ma innej drogi dla chrześcijanina jak droga wiary w Jezusa, droga prawdy o sobie samym i relacjach innymi oraz życie łaską, której udziela nam Zbawiciel. Krocząc drogą Jezusa osiągniemy cel, życia u ujrzymy jego samego, który jest światłością świata.

Modlitwa nad darami przypomina nam o ty, iż dzięki wymianie darów, jaka następuje podczas Eucharystycznej ofiary

stajemy się uczestnikami boskiej natury, ale potrzeba nam Bożej łaski, abyśmy poznając prawdę Bożą umieli dostosować do niej nasze życie.

Antyfona na Komunię Iweto zaczerpnięta z Ewangelii według św. Jana ukazuje zależność chrześcijanina od Chrystusa, taką, jaką ma gałązka winna, czyli latorośl od winnego krzewu. Przyjmując Ciało Jezusa sycimy się łaskami, które dają nam wzrost, tak jak soki winnego krzewu dają wzrost wszystkim jego gałązkom.

W modlitwie po Komunii zwracamy się do Ojca, aby przyszedł z pomocą i pomógł porzucić dawne nałogi i prowadzić nowe życie.

Do liturgii w Rycie Trydenckim

W 4 niedzielę po Wielkanocy, Kościół uczy nas o Duchu świętym. Jest On najdoskonalszym darem Boga, o czym dowiadujemy się z czytania i Pocieszycielem chrześcijan. W dziejach kościoła Duch Święty udowadnia światu słuszność misji Chrystusa, błąd odrzucenie Chrystusa jako Mesjasza oraz przegrana szatana. Kościół Jezusa Chrystusa i ci, którzy są dobrej woli zawdzięczają Duchowi Świętemu poznanie prawdy, o czym uczy dzisiejszy fragment Ewangelii, a w modlitwach dzisiejszej niedzieli prosimy, by życie nasze było zgodne z poznana prawdą.

Jezu, który jesteś drogą, prowadź nas do siebie.
Jezu, który jesteś prawdą, naucz nas żyć w prawdzie.
Jezu, który jesteś życiem, bądź pełnią naszego życia.

Możliwość komentowania jest wyłączona.