Znaleźć przyjaciół na całe życie Dotrzeć w najdalsze miejsca Łaską z nieba przezwyciężać własne słabości Pokonywać wspólnie tysiące kilometrów Zdobywać wiedzę i mądrość Być najbliższym świadkiem Wielkiej Tajemnicy W adoracji poczuć bicie serca Jezusa Strzelać piękne bramki Wspólnymi siłami dokonać rzeczy niemożliwych

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego – rok A

XCRB| 02 maj 2008| Komentowanie nie jest możliwe

„Mężowie z Galilei, dlaczego stoicie i wpatrujecie się w niebo? Jezus tak przyjdzie, jak widzieliście Go wstępującego do nieba. Alleluja”. Gromadka uczniów zapewne wraz z Maryją udaje się na kolejne wielkanocne spotkanie z Jezusem. Nie domyślają się, że to już ostatnie spotkanie z Nim na ziemi.

Wstąpienie Jezusa do nieba jest świętem chwalebnego triumfu zmartwychwstałego Pana w domu Ojca. Wniebowstąpienie jest ukoronowaniem misji Zbawiciela oraz intronizacją Syna Człowieczego i Syna Bożego na prawicy Ojca nad wszystkimi mieszkańcami niebios.

Dzisiejsza uroczystość dla nas ludzi wierzących jest świętem nadziei, że my również zostaniemy wywyższeni i zdobędziemy nasze miejsce w niebie, obiecane przez Chrystusa. Na pamiątkę Wniebowstąpienia Chrystusa cesarzowa Helena zbudowała na Górze Oliwnej bazylikę.

Pierwsze czytanie zaczerpnięte z Dziejów Apostolskich opisuje scenę Wniebowstąpienia Jezusa oraz misję przekazaną przez Niego Apostołom i wszystkim wierzącym, aby być świadkami Pana, aż po krańce Ziemi.

W drugim czytaniu zaczerpniętym z Listu Świętego Pawła Apostoła do Efezjan, Apostoł Narodów przechodzi od dziękczynienia za pełne zrozumienie przez czytelników ukrytej tajemnicy wieczności do modlitwy o poznanie Boskiego Stworzenia, czyli Jego Kościoła.

Ewangelia wg Świętego Mateusza to przekazanie misji apostołom, misji, którym towarzyszy władza Jezusa oraz obowiązek udzielania chrztu w imię Trójcy Świętej: Ojca, Syna i Ducha Świętego.

Do liturgii w Rycie Trydenckim

Niedziela po Wniebowstąpieniu

Od chwili Wniebowstąpienia Chrystusa cechą charakterystyczną życia Kościoła jest tęsknota za Jego powrotem. Nie jest to jednak bierne oczekiwanie. Kościół, prowadzony przez Ducha Świętego, składa świadectwo o swoim Założycielu, zwłaszcza przez praktykę miłości. Modlimy się dzisiaj o wierność w służbie Bożej (kolekta) i umocnienie naszych dusz łaską niebieską (sekreta).

Panie, Który jesteś z nami pod postacią chleba, Który jesteś z nami w kapłanach i świeckich stanowiących Kościół; Który jesteś obecny w sprawowanej liturgii sakramentów i gdy głosi się słowo Boże oraz gdy pełnione są dzieła miłosierdzia, napełnij nasze serca swoją obecnością, abyśmy całym życiem pragnęli i szukali tylko Ciebie. Amen.

 

Możliwość komentowania jest wyłączona.