Znaleźć przyjaciół na całe życie Dotrzeć w najdalsze miejsca Łaską z nieba przezwyciężać własne słabości Pokonywać wspólnie tysiące kilometrów Zdobywać wiedzę i mądrość Być najbliższym świadkiem Wielkiej Tajemnicy W adoracji poczuć bicie serca Jezusa Strzelać piękne bramki Wspólnymi siłami dokonać rzeczy niemożliwych

Znaczenie Sakramentu Pokuty w życiu człowieka

Mateusz Pakuła| 15 lis 2008| Komentowanie nie jest możliwe

Sumienie jest obok Miłości, Nadziei i Wiary jednym z najwspanialszych darów jakie Bóg przekazał człowiekowi. Konkretnie władzę odpuszczania grzechów przekazał Apostołom sam Chrystus w słowach: „Weźmijcie Ducha Świętego, którym grzechy odpuścicie, będą im odpuszczone, którym zatrzymacie, będą zatrzymane”. Każdy z nas powinien odpowiedzieć na Boże wołanie: Czy miłujesz mnie? Jeśli chcemy odpowiedzieć jak Piotr: Tak, Panie Ty wiesz że Cię kocham, musimy zacząć od pracy nad sobą. Najważniejszym punktem pracy nad religijnością człowieka jest, czystość duszy i ciała. Te obie bardzo ważne rzeczy zapewnia, a przynajmniej próbuje w nas budować sakrament pokuty. W tym sakramencie człowiek nadaje sobie samemu pewien sens. Musi pracować na swoje „ja” w sensie sumienia. Można je porównać do karty na której zapisują się wszystkie nasze słowa, myśli i uczynki. Kiedy przychodzi czas rozliczenia wszystkie te sprawy zostają mówiąc językiem młodzieżowym „przeskanowane” niejako przez Chrystusa w Sakramencie Pojednania za pośrednictwem kapłana.

Penitent, bo tak nazywamy osobę przystępującą do sakramentu spowiedzi św., chce swoje złe nawyki odstawić, a przynajmniej próbuje. Istotą tego sakramentu dla każdego z nas jest postanowienie poprawy z tych nieco gorszych przewinień. Każdy z nas musi zrobić sobie rachunek sumienia, który pomaga w rozpatrzeniu swoich nie zawsze porządnie poukładanych spraw moralnych i duchowych. Do tego pomóc mogą różnorakie pomoce duszpasterskie, książeczki, broszury, ale przede wszystkim modlitwa. W modlitwie potrzeba nam rozważyć wszystkie swoje zapamiętane grzechy. Dzięki temu sakramentowi każdy z nas dostaje szanse na zbawienie, na Życie Wieczne w Bogu. Nie jest prostą czynnością mówienie o swoich słabościach, ale wypowiadając je Chrystusowi dajemy sami sobie szanse na poprawę. Przynajmniej próbujemy, bo nie wszystko wychodzi od razu. Dobre chęci są najważniejsze w uporządkowaniu własnego sumienia.

Każdemu naszemu przystąpieniu do konfesjonału powinna towarzyszyć modlitwa i skupienie. Jest to wielki dar zarówno dla penitenta jak i spowiednika. Chrystus podczas każdej Mszy św. zaprasza nas na spotkanie z nim w Sakramencie Pokuty, chociażby w Liturgii Słowa.

Sakrament Pojednania jest najlepszym lekarstwem na „choroby” obecnego świata. Spotkanie z Chrystusem to lek na wszelkie schorzenia moralne i duchowe.

 

 

 

Możliwość komentowania jest wyłączona.